Historia
Początki Befaszczotu sięgają 1876 roku – jesteśmy jednym z najstarszych producentów szczotek i pędzli w Europie. Przez kolejne pokolenia rozwijaliśmy produkcję, zdobywaliśmy zagraniczne rynki i dostosowywaliśmy się do zmieniających się realiów, pozostając wierni swoim korzeniom.
Od niewielkiej fabryki do dostawcy cesarskiego dworu
W 1876 roku bracia Albert i Erich Sennewaldt założyli w Białej fabrykę szczotek i pędzli. Początkowo zatrudniali 26 osób, a produkcja opierała się na dziesięciu maszynach i pracy ręcznej. W 1893 roku zarządzanie przejęli synowie Alberta, Oskar i Hugo, rozpoczynając rozbudowę zakładu i modernizację produkcji. Z czasem fabryka wytwarzała setki rodzajów szczotek i pędzli, w tym specjalistyczne wyroby dla przemysłu. Jej produkty trafiały do wielu krajów Europy, a nawet do Egiptu i Ameryki Południowej. Rosnącą renomę przedsiębiorstwa potwierdziło nadanie mu w 1909 roku tytułu dostawcy dworu cesarsko-królewskiego Austro-Węgier.
Od złotych medali po wojenną walkę o przetrwanie
Po I wojnie światowej zmiana granic i utrata dotychczasowych rynków zbytu postawiły fabrykę przed nowymi wyzwaniami. Mimo trudności przedsiębiorstwo rozwijało własne zaplecze techniczne, zdobywało złote medale na Targach Poznańskich i eksportowało wyroby nawet do Kanady i Indii. W 1926 roku zatrudniało już 500 osób. Wśród miłośników bialskich szczotek znalazł się również Stanisław Ignacy Witkiewicz, który kupował je dla siebie i bliskich, a ich zalety opisał w „Niemytych duszach”. W 1929 roku fabrykę dotknął światowy kryzys gospodarczy, a dekadę później wybuch II wojny światowej. Mimo niedoborów surowców, które zmuszały do wykorzystywania nawet traw i witek brzozowych z Beskidów, zakład utrzymał produkcję i przetrwał ten trudny okres.
Od powojennych zniszczeń do rynkowego sukcesu
W styczniu 1945 roku, mimo wojennych zniszczeń, piętnastu dawnych pracowników zgłosiło się do fabryki, by zabezpieczyć zakład i już w marcu wznowiono produkcję. W latach 70. i 80. fabryka zatrudniała blisko 700 osób, a w szczytowym okresie wytwarzała ponad 10 milionów wyrobów rocznie. W 1976 roku przekształcono ją w Spółdzielnię Inwalidów, dostosowując stanowiska pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Po 1989 roku, wraz z końcem państwowego systemu dystrybucji, przedsiębiorstwo musiało samodzielnie zdobywać klientów i budować sieć sprzedaży. Ważnym krokiem było wdrożenie w 1995 roku systemu kodów kreskowych, co otworzyło drogę do współpracy z największymi sieciami handlowymi. W następnych latach modernizowano park maszynowy, odnawiano budynki i poprawiano warunki pracy. Mimo kolejnych przemian gospodarczych fabryka zachowała ciągłość działalności, a jej historia, rozpoczęta w 1876 roku, trwa do dziś.
